The Journal Of Social Sciences Institute
ISSN: 1302-6879
User Name
Password
New Member|Forgot Pass.
REFEREE LOGIN Publication Principles Frequently Asked Questions Boards Editors Index



Today’s Visit
: 475
Total’s Visit
: 621989
Year:2018 Volume: 2  Issue: Special Issue -1  Area: Liberal arts

Veysi Sevinçli
THE USAGE OF ADJECTIVE-VERBS CONTAINING PERPETRATOR STATEMENT IN OLD TURKISH
 
The first period of Turkish language (Old Turkic) consists of three periods; Göktürk, Uygur and Karahanlı Turkic. The prominence in the Turkish cultural history of the Orkhon Inscriptions written in the Gokturk period is due to the fact that they are the first written documents of Turkic. In this sense, Turkish culture is one of the main sources of research related to Turkish language and Turkish history. In almost every period of the Turkish language, Old Turkic is an important period that feels its day-to-day existence. Examination of this era in the illumination of the Turkish that developed on the Old Turkish base holds an important place. The verb constructions which have an important use in all periods and fields of the Turkish language are also important in terms of the richness of the expression power of Turkic. Various adjective-verbs have been used from the first period of Turkish to today. Some of the adjective-verbs are specific for a period. Some of them are confused in many periods because they have expanded their usage area. In this article, it will be examined how the adjective-actions that carry a sentence, ie a work, an action, are used in the Old Turkish periods. It will be referred to the structure which is not used in the historical process and which takes the adjective-verb function.

Keywords: Old Turkic, Orkhon Turkic, Karahanlı Turkic, Uygur Turkic, ,Participle verb



ESKİ TÜRKÇEDE FAİL İFADESİ TAŞIYAN SIFAT-FİİLLERİN KULLANIMI
 
Türk dilinin ilk dönemi Eski Türkçe, Göktürk, Uygur ve Karahanlı Türkçesi olmak üzereüç dönemden oluşur. Göktürk döneminde yazılmış olan Orhun Yazıtlarının Türk kültür tarihindeki önemi, Türkçenin bilinen ilk yazılı belgeleri olmalarından kaynaklanır. Bu anlamda Türk kültürü, Türk dili ve Türk tarihi ile ilgili yapılan, yapılacak araştırmalarda başvurulan ana kaynaklardan biri konumundadır. Türk dilinin hemen her döneminde Eski Türkçe, günümüze değin varlığını hissettiren önemli bir dönemdir. Eski Türkçe temeli üzerinde gelişen Türkçenin aydınlatılmasında bu döneminin incelenmesi mühim bir yer tutar. Türk dilinin bütün dönem ve sahalarında işlek bir kullanıma sahip olan fiilimsilerin de Türkçenin anlatım gücü zenginliği açısından önemi büyüktür. Türkçenin ilk evresinden bugüne kadar çeşitli sıfat-fiiller de kullanılmıştır, bu sıfat-fiillerin bazıları bir döneme özgü iken bazıları kullanım alanını genişletmiş olduğundan birçok dönemde karşımıza çıkmaktadır. Eski Türkçenin ilk dönemlerinde kullanılan bazı sıfat-fiiller, daha sonraki dönemlerde kullanımdan düşmüş olmanın yanı sıra daha sonra yeni sıfat-fiil eklerinin de ortaya çıktığı görülmüştür. Bu makalemizde fail ifadesi taşıyan yani bir işi, eylemiyapansıfat-fiillerin Eski Türkçe dönemlerinde nasıl kullanıldığı incelenecektir. Tarihsel süreç içinde kullanımdan düşen sıfat-fiil ve sıfat-fiil işlevi üstelenen yapılara değinilecektir.

Anahtar Kelimeler: Eski Türkçe, Orhun Türkçesi, Uygur Türkçesi, Karahanlı Türkçesi, sıfat – fiiller



Full Text

Copyright 2019 The Journal Of Social Sciences Institute. | Xdizayn