Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
ISSN: 1302-6879
Kullanıcı Adı
Şifre
Yeni Üye|Şifremi Unuttum
HAKEM ve EDİTÖR GİRİŞİ Yayın İlkeleri Sık Sorulan Sorular Kurullar Editörler Tarandığımız İndexler
Bugünkü Ziyaret
: 1113
Toplam Ziyaret
: 1011009

Dergimize gönderilen makaleler benzerlik kontrol programı olan ithenticate ile taranmaktadır. Benzerlik oranının yüksek çıkması durumunda makale reddedilir. Kabul edilen makaleler raporuyla birlikte hakemlere sunulmaktadır.

Makaleler için %20 ve üzeri benzerlik oranları kabul edilmemektedir.
Yıl:2017 Cilt: 1  Sayı: Özel Sayı -2  Alan: Sosyal Bilimler

Ayşe ERTUŞ
CAHİT IRGAT’IN ŞİİRLERİNDE SAVAŞ KARŞITLIĞI
 
Cahit Irgat, 1940 Kuşağı toplumcu gerçekçi şairlerindendir. Yaşamını tiyatro sanatçılığıyla kazanan şair, on bir yıl İstanbul Şehir Tiyatrosu’nda aktör olarak ardından Küçük Sahne, Gen-Ar, Dormen’de ve başka tiyatrolarda da çalışır. Tiyatroda başarılı bir oyuncu olan Irgat, tiyatro yazıları da yazar ve çeşitli çeviriler yapar. Şiire Cahit Saffet adını kullanarak giren şair, toplumcu gerçekçi şiirleriyle dikkatleri üzerine çeker. İlk şiir kitabı Bu Şehrin Çocukları’nı 1945’te yayımlar. Daha önce çeşitli dergilerde yayımladığı şiirlerinden sadece bazılarını bu şiir kitabına alır. Bu eserini 1947’de Rüzgârlarım Konuşuyor, 1952’de ise Ortalık adlı şiir kitapları takip eder. 1969’da ilk üç eseriyle birlikte yayımlanmamış şiirlerini Irgatın Türküsü adlı eserinde toplar. Toplumcu şiirin iyi şiir olduğunu düşünen Cahit Irgat’ın ilk şiirlerinde Orhan Veli şiirinin sesini duymak mümkündür. Sonraki şiirlerinde kendine has bir şiir ve söyleyiş yakalayan şair, şiirlerinde biçim olarak Amerikalı Walt Whitman’dan etkilendiğini söyler. Toplumdaki aksaklıklara karşı karamsar tavrıyla bilinen Cahit Irgat şiirlerinde savaş karşıtlığını da işlemiştir. Cahit Irgat, savaş karşıtlığını şehirlerin yıkımıyla, ölümlerle, ne için ve kimin için savaştığını bilmeyen askerler, esirler ve çocukların gözüyle ortaya koyar.

Anahtar Kelimeler: Cahit Irgat, toplumcu gerçekçilik, savaş karşıtlığı.



ANTİWAR IN CAHİT IRGAT’S POEMS
 
Cahit Irgat is a socialist and realist poet born in 1940s. The poet, who has earned his living from being a theatre artist, worked as an actor at İstanbul City Theater for one year and then at Küçük Sahne, Gen-Ar, Dormen and at other theatres. Irgat, a successful artist in theatre, has also authored theatre scripts and did translation studies. The poet, who started his poetry life with the nick name of Cahit Saffet, drew public attention thanks to his socialist poems. He published his first poem book titled Bu Şehrin Çocukları in 1945. This book included only a few of his previous poems that he had published in various magazines. This book was followed by his other poem books like Rüzgârlarım Konuşuyor in 1947 and Ortalık in 1952. The poet gathered his unpublished poems together with his first three works in Irgatın Türküsü in 1969. One can see the tone of Orhan Veli’s poem in initial poems of Cahit Irgat, who thinks that socialist poem is good. In his later poems, the poet develops a style specific to him saying that Walt Whitman has had influence on his style in his poems. Cahit Irgat, very well known for his pessimistic attitude towards deficits in the society, treats subject of antiwar in his poems. Cahit Irgat, looks at war with the eye all children, prisoner of war and soldiers who have no idea of what or who they fight for in the face of destroid cities and death.

Keywords: Cahit Irgat, socialist realism, antiwar.



Tam Metin

Copyright 2020 Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. | Xdizayn