Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
ISSN: 1302-6879
Yıl:2018 Cilt: 1  Sayı: 42  Alan: Sosyal Bilimler

Yunus ŞAHİN
AŞİRETLER ARASI ÇATIŞMA VE YAĞMALAMA KÜLTÜRÜ: RİŞVAN AŞİRETİ ÖRNEĞİ
 
Aşiretler; askeri, siyasi ve ekonomik olarak devletlerin küçük bir prototipidirler. Günümüz aşiret yapısında bu teşkilatlanmanın bittiğini ve bu görevleri devlete bıraktıkları görülmektedir. Buna mukabil kendine has gelenek ve görenekleri olan bu yapılar duygusal anlamda birlikteliklerini devam ettirmektedirler. Aşiret yapılarının başında genellikle yaşça en büyük ve aklı başında biri bulunur; bazı aşiretlerde ise aşiretin iç ve dış işlerine farklı kişiler bakarlar. Aşiretler zamanla mezraların yeterli olmaması veya iç çekişmelerden dolayı bölünürler. Herhangi bir coğrafi bölgenin aşirete yetmemesi durumunda aşiretin belli bir bölümü yeni bir mezra bulup oraya göç ederek yeni bir aşiretin oluşmasına zemin hazırlar. Aşiretten ayrılma ve yeni bir mezra bulmanın da bazen çatışmalara yol açtığı bilinmektedir. Bazı küçük aşiretler bu durumu göze alamazlar ve güçlü olan bir aşirete kendi aşiretlerini ilhak ederek hayatlarını idame ettirmeye çalışırlar. Aşiretler arası çatışmalara yol açan temel etkenlerden birkaçı şunlardır: Sosyal ve ekonomik nedenler, merkezi gücün zayıflaması, aşiretler arası rekabet ve güç gösterisi, aşiretler arası mezra kavgaları ve kan davaları gibi sebepler etkin rol oynamaktadır. Aşiretler arası çatışmalardan sonra genellikle zoraki göç ve yağmalama kültürü baş göstermektedir. Bu makalede aşiretler arası çatışma ve aşiret yağması, konuyla ilgili bir Osmanlı arşiv belgesi esas alınarak Rişvan aşireti örneğinde incelenmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Aşiret Çatışması, Rişvan Aşireti, Yağmalama Kültürü.



Inter-Tribal Conflict and Plundering Culture: Example of Rishvan Tribe
 
Tribes are a small prototypes of state entities in terms of military, political and economic structures. In today’s tribal structure, it is seen that this organization is over and they leave their duties to the state. However, these structures, which have their own traditions and customs, continue to co-exist their entities emotionally. At the top of the tribal structure as its chief, usually there is an elder and sane person; in some tribes, different people deal with domestic and foreign affairs of the tribes. In time, the tribes are divided into small clans because of the insufficiency of the hamlets (mezras) or internal conflicts. In case of a geographical region is not seen enough for a tribe, a certain part of that tribe finds a new hamlet and emigrates to it, and it forms a new tribe there. It is known that leaving the tribe and finding a new hamlet sometimes leads to conflicts. Some small tribes do not dare to take this situation and in that case they try to sustain their lives by attaching their tribes to a powerful one. A few of the main factors that lead to inter-tribal conflicts are the following: Social and economic reasons, weakening of central power, inter-tribal competition and demonstration of power, inter-tribal conflict and blood feuds play an active role. After the inter-tribal clashes, generally a practice of forced migration and plundering culture are often seen. In this article, the conflict between tribes and the tribal raid has been examined in the case of Rishvan tribe based on an Ottoman archival document.

Keywords: Tribal Conflict, Rishvan Tribe, Plundering Culture.



Tam Metin

Copyright 2019 Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. | Xdizayn