Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
ISSN: 1302-6879
Kullanıcı Adı
Şifre
Yeni Üye|Şifremi Unuttum
HAKEM ve EDİTÖR GİRİŞİ Yayın İlkeleri Sık Sorulan Sorular Kurullar Editörler Tarandığımız İndexler
Bugünkü Ziyaret
: 783
Toplam Ziyaret
: 1008384

Dergimize gönderilen makaleler benzerlik kontrol programı olan ithenticate ile taranmaktadır. Benzerlik oranının yüksek çıkması durumunda makale reddedilir. Kabul edilen makaleler raporuyla birlikte hakemlere sunulmaktadır.

Makaleler için %20 ve üzeri benzerlik oranları kabul edilmemektedir.
Yıl:2018 Cilt: 1  Sayı: 39  Alan: Sosyal Bilimler

Veysi SEVİNÇLİ
ÂŞIK HIFZI’NIN ŞİİRLERİNDE KARS VE YÖRESİ DİL UNSURLARI
 
Âşık ile şair arasında tanım itibariyle çok ince bir çizgi vardır. Halk arasında eline saz alıp şiir söyleyene âşık, şiirlerini eline saz almadan dile getirenlere de genellikle şair denilmektedir. Adlarının şair ya da âşık olmasıyla çok da farklılık göstermeyen bu kişiler, dün olduğu gibi bugün de bulundukları topluluğun sesi, nefesi, gözü ve kulağı olmuş ve olmaya da devam etmektedirler. Mehmet Emin Yurdakul:“Unutma ki şairleri haykırmayan millet / Sevenleri toprak olmuş öksüz çocuk gibidir” derken, şairleri, kişilerin dolayısıyla da toplulukların en kıymetlilerinden; onlarsız bir hayatın kimsesizlik, yalnızlık olacağını yürekten hissetmektedir. Yunus Emre’nin “Söz ola kese savaşı söz ola kestire başı/ Söz ola ağılı aşı bal ile yağ ede bir söz” dizeleri ile şairlerin toplum hayatında gerektiğinde savaşı bitirecek, gerektiğinde insanı idama götürecek kadar önemli bir yere sahip olduğunu vurgulaması boşuna değildir. Şair ve âşıklar için yukarıda ifade ettiğimiz sıfatlar, bu kişilerin milletlerin hayatındaki etkileri göz önünde bulundurulduğunda az bile kalır.

Anahtar Kelimeler: Âşık, Sıtkı, Yöre, Dil, Ağız.



KARS AND İTS LOCAL LANGUAGES IN THE POEMS OF THE ÂŞIK HIFZI
 
There is a very short line between âşık and the poet by definition. Among the people to take the saz and say poetry is called âşık and It is often called poet who tells poetry without taking a hand saz. These people, who do not differ by their names being poets or âşık’s continue to be the voices, breathing, eyes and ears of the communities they are today as they were yesterday. Mehmet EminYurdakul says, "The people who do not shout poets / The lovers are like orphans who have become earth," put poets in the place of the people and therefore closest to the communities; they say that a life without them will be in a difficult situation due to their loneliness and their orphans in the future of societies.WithYunusEmre’s words “A word war ends, a word heads up/ A word turns a poisonous meal into honey and oil” it is clear poets’ words will end the war when necessary in the community life, how important the poets' words are in terms of showing that they have a place as important as the human being when necessary. The attributes we have expressed above for the poets and lovers remain even less when the influence of these people on the lives of the nations is taken into consideration.

Keywords: Âşık, Sıtkı, Region, Language, Dialect.



Tam Metin

Copyright 2020 Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. | Xdizayn