Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
ISSN: 1302-6879
Yıl:2018 Cilt: 1  Sayı: 41  Alan: Sosyal Bilimler

Dr. Öğr. Üyesi İlyas ÖZDEMİR
Aristoteles’te Taklit ve Katharsis Açısından Tragedya
 
Aristoteles Poietika eserinde tragedyaya ilişkin ayrıntılı bir soruşturmaya girişmektedir. Aristoteles’e göre sanat taklit ile bağlantılıdır ve taklit sanatlarının en önemlisi tragedyadır. Tragedya, yaşamın kendisindeki trajik şeyleri sanat dolayımıyla yaratır ve onların taklidini gerçekleştirir. Olayörgüsü, soylu eylemlerin taklidini amaçlayan tragedyanın özüdür. Tragedyada hedef trajik etki uyandırarak acıma ve korku gibi duygulardan arınmadır. Bu açıdan tragedyayı temsil eden oyunlar ciddi olayları taklit etmelidir. Böylece seyirci oyunun içerisine katılır ve nihayetinde katharsise/ruhsal arınmaya ulaşır. Aristoteles tragedyada olay örgüsüne, karaktere göre daha öncelik verir. Bu da Aristoteles ile estetik bilinci öne çıkaran Kant gibi kimi estetikçi filozoflar arasındaki en büyük farkı oluşturur. Nitekim çağdaş bir Aristotelesçi olarak Gadamer, Kantçı estetiğin öznelci yönünü kritik etmiştir. Dahası çağdaş dönemde olayörgüsü bağlamında Ricoeur ve katharsis ile ilgili olarak ise Brecht gibi bazı düşünürler Aristoteles’ten etkilenmişlerdir. Bu çalışmada Aristoteles’in tragedyaya yönelik yaklaşımının özgünlüğü ele alınacak ve sanat alanına katkılarından söz edilecektir.

Anahtar Kelimeler: Aristoteles, tragedya, taklit, katharsis, sanat, olayörgüsü.



THE TRAGEDY IN TERMS OF IMITATION AND CATHARSIS AT ARISTOTLE
 
Aristotle has been attempting for a detailed investigation about tragedy in his work called Poetics. According to him, the art is linked with imitation and tragedy is the most important of imitative art. Tragedy creates tragic cases of life through art and realizes their imitations. The plot-structure is the core of tragedy which aims to imitate noble actions. The aim of tragedy is to get purified from some emotions like pity and fear by raising tragic effect. In this respect, the performances which represent tragedies must be imitating serious events. Thus, the spectator participates in play and eventually attains catharsis. Aristotle gives priority to plot-structure rather than character. And this is what makes the biggest differens between Aristotle and certain philosophers of aesthetics like Kant who defends aesthetic conscience. As a matter of fact, Gadamer, as a modern Aristotelian, has criticized subjectivist aspect of Kantian aesthetic. Furthermore, some thinkers like Ricoeur in the context of plot, and Brecht regarding catharsis have been influenced by Aristotle. In this work the originality of Aristotle’s view concerning the tragedy will be discussed and its contributions to the field of art will be mentioned.

Keywords: Aristotle, tragedy, imitation, catharsis, art, plot-structure.



Tam Metin

Copyright 2018 Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. | Xdizayn