Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
ISSN: 1302-6879
Kullanıcı Adı
Şifre
Yeni Üye|Şifremi Unuttum
HAKEM ve EDİTÖR GİRİŞİ Yayın İlkeleri Sık Sorulan Sorular Kurullar Editörler Tarandığımız İndexler
Bugünkü Ziyaret
: 1172
Toplam Ziyaret
: 1011068

Dergimize gönderilen makaleler benzerlik kontrol programı olan ithenticate ile taranmaktadır. Benzerlik oranının yüksek çıkması durumunda makale reddedilir. Kabul edilen makaleler raporuyla birlikte hakemlere sunulmaktadır.

Makaleler için %20 ve üzeri benzerlik oranları kabul edilmemektedir.
Yıl:2017 Cilt: 1  Sayı: Özel Sayı -2  Alan: Sosyal Bilimler

Sibel YILMAZ
1940’LARIN TÜRK ŞİİRİNDE “KÜÇÜK ADAM” VE SERÜVENLERİ
 
1930’ların sonuna doğru ortaya çıkan Garip hareketiyle birlikte Türk şiirinde geleneksel dil ve söyleyiş biçimlerinden uzaklaşılır, konu ve tema yönünden bir değişim yaşanır. Bu dönemin en belirgin özelliği, II. Dünya Savaşı’nın yarattığı sosyo-ekonomik ortamın ürünü olan “küçük adam”ın şiirin öznesi hâline gelmesidir. Orhan Veli (Kanık), Melih Cevdet (Anday) ve Oktay Rifat’ın ortaklaşa çıkardıkları Garip (1941) kitabında “yaşamak hakkını mütemadi bir didişmenin sonunda bulduğu” söylenen küçük adamın yaşamı ve serüvenleri, çeşitli yönleriyle Garip şiirine konu edilir. Bu dönemde Garip şairlerinden etkilenen Muzaffer Tayyip Uslu, Rüştü Onur, Sabahattin Kudret Aksal, Sait Faik Abasıyanık, İlhan Berk ve Halim Şefik’in 1940’larda yazdıkları şiirlerde de “küçük adam”a rastlanır. Bu çalışmada öncelikle “küçük adam” kavramından ne anlaşıldığı açıklanacak ve bu kavramın edebiyatımıza nasıl girdiği üzerinde durulacaktır. Daha sonra örnek şiirlerden hareketle küçük adamın yaşamından kesitlerin şiirde nasıl ve hangi bağlamda ele alındığı değerlendirilecektir. Bu şiirlerdeki benzerlik, 1940’ların Türk şiirinde Garip hareketinden etkilenen şairler arasında ortak bir eğilim ve anlayış yaratıldığını gösterir. Bu durum, edebiyat sosyolojisi açısından belli çıkarımlar yapmamıza da olanak sağlar.

Anahtar Kelimeler: Garip, küçük adam, Salavin, II. Dünya Savaşı.



“THE ORDİNARY MAN” AND HİS ADVENTURES IN THE TURKISH POETRY OF THE 1940’S
 
From the advent of the Garip movement in the late 1930’s, Turkish poets started not to use traditional language and saying forms and also a change in terms of topic and theme emerged. The most noticeable feature of this era is that “the ordinary man” who is the product of the socio-economic environment has become the subject of the poetry. In the book Garip (1941) co-written by Orhan Veli (Kanık), Melih Cevdet (Anday) and Oktay Rifat, the life and adventures of the ordinary man who has described as “having reached the right of living after a constant fight” is told with different aspects. We also come across “the ordinary man” in the poems written in the 1940’s by Muzaffer Tayyip Uslu, Rüştü Onur, Sabahattin Kudret Aksal, Sait Faik Abasıyanık, İlhan Berk and Halim Şefik who were influenced by Garip poets. In this study, firstly, the term of “the ordinary man” will be explained and then, how this term has emerged in our literature will be focused on. Moreover, how and in which context the parts of the life of the ordinary man is examined in the poetry will be emphasized by giving examples of selected poems. The similarity between the poems of the poets above-mentioned indicates that a common tendency and perception of poetry has emerged among the poets influenced by Garip movement in the 1940’s. This situation let us gain certain opinions in terms of literature sociology.

Keywords: Garip, ordinary man, Salavin, World War II.



Tam Metin

Copyright 2020 Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. | Xdizayn